Balintawak

Balintawak jest powszechnie stosowaną nazwą dla systemu filipińskich sztuk walki rozwiniętych przez Venancio „Anciong” Bacona. Jest to system specjalizujący się w zakresie pojedynczego kija, szczególnie w walce w bliskim dystansie (zwarciu). Początkowo Anciong Bacon planował nazwać swój system „Kuwentada” (pisane również Cuentada). Nazwa ta jednak nie była charakterystyczna dla systemu, a w opinii niektórych uczniów była jej uzupełnieniem albo oznaczeniem dla określonego rodzaju treningu (poziomu). Nazwa Balintawak powstała w oparciu o nazwę założonej przez Ancionga na Cebu szkoły „Balintawak Self Defense Club”. Ta natomiast została nazwana od ulicy, na której znajdował się Klub – ulica Balintawak w Cebu.

Venancio Bacon otrzymywał swoje początkowe lekcje Eskrimy od Lorenzo „Pidring” Saavedry i był członkiem „Labangong Fencing Club" – jednej z pierwszych szkół Eskrimy w Cebu. Klub ten rozwiązał się pod koniec lat 20-tych. Niektórzy jego członkowie, w tym również Anciong Bacon, zostali członkami powstałego w 1932 r. „Doce Pares Club”.

Z powodu rozmaitych nieporozumień pomiędzy Anciong Baconem a niektórymi członkami Klubu (rodzina Canete), dotyczących stosowanych w Klubie Doce Pares metod szkoleniowych, ich drogi rozeszły się i Anciong Bacon założył w 1952 r. „Balintawak Self Defense Club”.

Anciong, pomimo swojej szczupłej budowy ciała i niewielkiego wzrostu, był w swoim czasie jednym z najbardziej szanowanych wojowników w Cebu.

On i jego uczniowie zaliczali się do bezkompromisowych i najtwardszych wojowników „Złotej Ery” Eskrimy (lata 50 i 60) w walkach na wyzwanie („Death Matches”), które były wówczas na porządku dziennym.

Do najbardziej znanych uczniów Anciong Bacona należą dziś m. in.: Delfin Lopez, Teodoro Buot, Timoteo Maranga, Jose Villasin, Teofilo Velez, Arnulfo Moncal, Remy Presas, Johnny Chiuten, Bobby Tabimina, Chito, Monnie & Eddie Velez, Bobby Taboada, Sam Buot, Sergio Arcel, Arturo Sanchez, Nick Elizar, Nene Gaabucayan, Crispulo "Ising" Atillo, Henry Jayme i wielu innych.

Niektórzy z uczniów Anciong Bacona nie uczyli się bezpośrednio od niego, ale od jego najbardziej zaawansowanych uczniów. Niemniej jednak wszyscy oni należą do początkowego//pierwotnego „Klanu” Balintawak i trenowali w różnym zakresie, także osobiście, z/pod Anciong Baconem.

 


Wielu z jego uczniów z czasem zakładało własne szkoły i linie, i wnosili do nich w części własne idee i doświadczenia z Balintawak. Do najbardziej znanych linii, które kontynuują nauki Venancio Bacona i mają w swojej nazwie Balintawak, należą dziś m.in.:

Atillo Balintawak, Buot Balintawak, Nickelstick Balintawak, NNG (Nonato Nene Gaabucayan) Balintawak, Tabimina Balintawak, Taboada`s Balintawak Cuentada, Teovel`s Balintawak, Villasin Balintawak, jak również linie, które nie stosują już w swojej nazwie „Balintawak”, jednakże dalej nauczają technik Balintawak. Należą do nich m. in.: Combat Eskrima Maranga (CEM) oraz New Concept of Philippine Arnis (NECOPA).

Teovel`s Balintawak

Teofilo Velez 17 kwietnia 1982r. założył „Teovel’s Balintawak Group” – ta natomiast składała się z 12 przyłączonych grup, których nauczyciele i uczniowie byli regularnie sprawdzani przez Teofilo Veleza i GM Bacona.

Kierownictwo tych 12 grup zostało przydzielone:

  • Chito Velez - Green Chapter

  • Monie Velez - Blue Chapter

  • Eddie Velez - Violet Chapter

  • Nick Elizar - White Chapter

  • Winnie de la Rosa - Brown Chapter

  • Romeo de la Rosa - Black Chapter

  • Nonato (Nene) Gaabucayan - Gold Yellow Chapter

  • Faustino (Tonying) Patalinghug - Purple Black Chapter

  • Bobby Elizar - Orange Chapter

  • Joe Cavan - Pink Chapter

  • Bobby Taboada - Red Chapter

  • Teofilo V. Roma - Yellow Chapter

Niektóre z tych grup mają do dziś takie określenia, podczas gdy inne z biegiem czasu zmieniły swoje nazwy.

 

Teovel`s Balintawak dzisiaj:

Synowie Teofila Veleza w 2007 roku założyli WOTBAG (World Original Teovels Balintawak Arnis Group). Do tej grupy przyłączyli się Ernesto Cavan i Winnie dela Rosa.

Z White i Orange Chapter w 2003r. utworzono organizację pn. „World Nickelstick Escrima Club”, pod przewodnictwem GM Nicka Elizara.

Nonato "Nene" Gaabucayan naucza dziś swoją wersję Balintawak jako "NNG Balintawak". Patalinghug Tonying żyje i naucza w Mactan. Obecnie nie należy do żadnej oficjalnej organizacji.
"Red Chapter" przyznano Bobby'emu Taboadzie pod jego nieobecność. GM Taboada sam tego miana nigdy nie przyjął oraz nie prowadził. Obecnie kieruje swoją własną organizacją - International Balintawak Arnis Cuentada.

Teofilo V. Roma określa dziś swoją grupę jako „Teovel's Balintawak Self Defence Club Inc.“. Romeo de la Rosa (Black Chapter) już zmarł.

W grudniu 2009 WEBAF (World Eskrima Balintawak Arnis Federation) rozpoczęła tworzenie niezależnego związku skupiającego dotychczas powstałe szkoły i linie przekazu.

Masters i Grandmasters, którzy byli (poza innymi) bezpośrednio zaangażowani w ten rozwój: GM Bobby Taboada, Chief Master Eddie Velez, GM Teofilo Romo, GM Nick Elizar, GM Max Cabelles, MI Ben Jay–Ma, dr Ben Marapao, burmistrz Butch Sepulveda. Inni nauczyciele, mistrzowie, grandmasterzy z pierwszej i drugiej generacji Teovel`s Balintawak - i inni studenci Anciong Bacona (np. Sam Buot i David Hatch) także dołączyli już do federacji.

Obecne władze WEBAF:

President: GM Guillermo (Bobby) Taboada
Vice President: GM
Nicomedes "Nick" Elizar
Gen.Secretary: GM Maxino (Max) Caballes
Treasurer: Mayor Butch Sepulveda
Auditor: MI Oliver Maguyon
PRO: GM Teofilo Roma
Sgt. At arms: MI Ben Jayma

Copyright © 2012 Filipino Arnis De Mano Poland
Wszystkie prawa zastrzeżone.
Projekt: Anna Puczyńska, Wykonanie: Piotr Hondowicz